ποίμα 2

Θα πέθαινα για κάτι τόσο δυνατό

Όσο ένα φιλί στον κρόταφο

Που μπορεί να ξεσκίσει αυτά τα σκουλήκια που είναι δίπλα μου

Ω, μεγάλε μάρτυρα

Εσύ κι ο φίλος σου που τον φιλάς

Στο στόμα και η γεύση μελιού και σιταριού

Σου γλείφει τη γλώσσα

Βαρέθηκες να περιμένεις μια αλλαγή

Που απ’ ό,τι φαίνεται δεν θα ξανάρθει

Γέρασες κι είσαι ακόμα παιδί

Και τα νύχια σου μπαίνουν βαθειά μέσα στον ουρανό

Κι η θάλασσα ματώνει μ’ ένα ουράνιο τόξο να μπαίνει

Στον κόλπο της που είναι

Κρύος γεμάτος αράχνες και σκορπιούς

ποίμα

Τα δέντρα λυγίζουν απ’ τον δυνατό αέρα

Κι έχεις πάρει αυτόν τον άγνωστο, κουραστικό, μακρύ δρόμο

Περνώντας μέσα απ’ τους χαμηλούς λόφους και τα θυμωμένα βουνά

Και ουρλιάζοντας αντιμετωπίζεις αυτή την έναστρη νύχτα

Με την παράνοια ζωγραφισμένη στους όμορφους αδύνατους ώμους σου

Τα κόκαλά μου έχουν λιώσει μέσα στα ρούχα μου

Και τα ρούχα έχουν γίνει ένα είδος από κόκαλα

Κροταλίζουν σε παράξενους και άρρωστους ρυθμούς

Παρασέρνοντας τα δάση και τα γαλάζια ποτάμια που

Είναι γαλάζια επειδή υπάρχει ο ουρανός που

Θα γίνει μάλλον μωβ και

Μικρά κορίτσια θα κάνουν κούνια

Καβαλώντας μερικά αστέρια

Κομμένα κεφάλια θα υπάρχουν μέσα στα χέρια σου

Θα καταλάβεις ότι το μαύρο δεν είναι χρώμα

Αλλά παίζει μουσική σ’ ένα βομβαρδισμένο τοπίο

Γρατζουνώντας ένα ξεκούρδιστο πιάνο

Ξεχασμένο στο δεξί σου πόδι (το μαύρο ή το πιάνο;)

Που τρέμει και ιδρώνει

Κι ένα σκυλί δαγκώνει την καρδιά σου

Που έμεινε μισή από ένα στυγνό δολοφόνο

Που κάποτε σε περιμάζεψε από την αυλή των σκουπιδιών

Με παραισθησιογόνες μάσκες στην αγκαλιά του

Που είναι το όριο;

Που είναι το τέλος;

η ομάδα της βουλής

πρόεδρος: Ψωμιάδης Πανίκας και τα μυαλά στα κάγκελα (φόβοι υπάρχουν στους κύκλους των οπαδών για την επιθυμία του για μετονομασία της ομάδας σε ΠΑΟΚ)

προπονητής: Λαλιώτης Κώστας (θα τους πάρουμε και τα σώβρακα)

μαζορέτα: Ράπτη Έλενα (γιουυυυυυυυυυυυπι)
μασέρ: Καϊλή Εύα (γιοοοοοοοοοουχου)

επιμελητής γηπέδου: Τρεμόπουλος Μιχαήλ (περιποιείται το γκαζόν όπως το μουσάκι του)

φανατικότερος οπαδός: Κουφοντίνας Δημήτρης (συλληφθέντας για μολότωφ και άλλους χουλιγκανισμούς)
Σύστημα 4-4-2

νο.1 γκολκίπερ: Καρατζαφέρης Γιώργος

Μιλάμε για την τερματοφυλακάρα. Όσο και αν τον πιέζουν οι αντίπαλοι, όσο κι αν κάνουν προσποιήσεις, όσο κι αν τον πρεσάρουν καταφέρνει πάντα και αντιστέκεται και συνήθως μπλοκάρει την μπάλα. Καμιά φορά βέβαια, όταν έχει κέφια, επιστρέφει την μπάλα στον αντίπαλο επιθετικό, έτσι για να δει τα μούτρα του που και πάλι θα χάσει το γκολ, όσο και αν προσπαθήσει.

νο. 2 δεξί μπακ: Παπαθεμελής Στυλιανός

Παίχτης που ελίσσεται γρήγορα αλωνίζοντας όλη την δεξιά πλευρά. Στα μείον του ότι πολλές φορές ξεχνιέται στην επίθεση αφήνοντας κενό στην άμυνα, ενώ είναι πολύ αδύναμος στο ψηλό παιχνίδι. Επίσης χρειάζεται πολύ καλό συμβόλαιο και ικανοποίηση όλων των απαιτήσεων, αφού έχει δείξει ότι πολύ εύκολα μετακινείται από την μία ομάδα στην άλλη. Ακόμη είναι επικίνδυνος εξαιτίας φημολογούμενων συμφωνιών κάτω από το τραπέζι με διάφορους σκοτεινούς παράγοντες, με αποτέλεσμα το στήσιμο κρίσιμων τελικών. Κρυφό όνειρο: να φτιάξει την δική του ομάδα όπου θα είναι πρόεδρος, προπονητής και παίχτης.

νο. 3 αριστερό μπακ: Κανέλλη Λιάνα

Σκληροτράχηλο μπακ που μπορεί να σταματήσει τον οποιοδήποτε αντίπαλο τσακίζοντας την ψυχολογία του με τσεκουριές στο καλάμι. Εάν θυμώσει προωθείται στην κόντρα επίθεση ξεκωλιάζοντας όποιον κακόμοιρο βρεθεί μπροστά της και σκοράρωντας σκίζοντας τα δίχτυα. Βασικό μειονέκτημα αποτελεί ότι καπνίζει διαρκώς, ακόμα και κατά τη διάρκεια του αγώνα.

νο. 4 στόπερ: Πάγκαλος Θεόδωρας

Ο όγκος τον κάνει να φαίνεται σαν απροσπέλαστο βουνό σε κάθε αντίπαλο. Βρίζει πολύ κατά τη διάρκεια των ματς με αποτέλεσμα να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για κόκκινες κάρτες, ενώ δημιουργεί και άσχημο κλίμα στα αποδυτήρια κρατώντας πάντα αποστάσεις και μαχαιρώντας ενίοτε πισόπλατα φιλαράκια συμπαίκτες του. Πολύ βαρύς, αλλά και ευέξαπτος δημιουργεί τρέμουλο στα πόδια των αντιπάλων ανάλογα με το πόσο βαθειές είναι οι αυλακιές στο μέτωπό του.

νο. 5 στόπερ: Μπακογιάννη Ντόρα

Θεόρατη, φόβος και τρόμος στο χορτάρι. Ελίσσεται ύπουλα στον αγωνιστικό χώρο, και έχει κρυφό όνειρο να γίνει αρχηγός της ομάδας. Έχει το ταλέντο του πατέρα της, παλαίμαχου λίμπερο που όμως την μοναδική φορά που κατέκτησε το πρωτάθλημα χρεοκώπησε η ομάδα του. Αφού κόψει κάποιον στράικερ, τον κουρελιάζει με το τρομακτικό γέλιο ικανοποίησης που τραντάζει τα δοκάρια.

νο. 6 αμυντικό χαφ και αρχηγός: Καραμανλής Κωστάκης

Αρχοντικός και ήπιος στο παιχνίδι του, αλλά και κέρβερος με τους συμπαίκτες του όποτε χρειαστεί, καθοδηγεί την ομάδα με όπλο το φόβο που προκαλεί στους συμπαίκτες του. Το περίεργο είναι ότι δεν εμπνέει τον ίδιο σεβασμό στους αντιπάλους, ενώ αν και προσπαθεί να κυριαρχεί στο μεσαίο χώρο, πολλές φορές κλίνει προς την δεξιά πτέρυγα δημιουργώντας αμηχανία στους συμπαίκτες του.

νο. 7 δεξί χαφ: Πολύδωρας Βύρων

Γρήγορο εξτρέμ με έφεση στο φαντεζί παιχνίδι και στα εφετζιλίκια. Είναι τέτοια η τεχνική του κατάρτιση που συχνά οι οπαδοί αναρωτιούνται εάν αυτό που ζουν είναι επιστημονική φαντασία ή πραγματικότητα. Πολλές φορές αμυνόμενος καρφώνει τις τάπες του στο κεφάλι του δύστυχου αντιπάλου τραυματίζοντάς τον θανάσιμα, και πείθει τον διαιτητή ότι απλά ο τραυματίας σκόνταψε και χτύπησε στις διαφημιστικές πινακίδες. Ακόμη πρωτοφανές γεγονός αποτελεί η ξυλοκόπηση οπαδών που τον βρίζουν εν χορώ από τα ματ. Την θέση διεκδικεί επίσης ο φέρελπις Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος όμως κινείται τόσο δεξιά που πολλές φορές ξεχνιέται και βγαίνει από την πλάγια γραμμή έχοντας μαζί του τη μπάλα.

νο. 8 αριστερό εξτρέμ: Ψαριανός Γρηγόρης

Αριστερό εξτρέμ με προκλητική συμπεριφορά και ατελείωτη αθυροστομία. Ατάκες του τύπου “θα δείξω στο κωλαράκι της αδερφής σου τι σημαίνει στάλιν”, επιβεβαιώνονται έπειτα από κάθε ματς από τους προσωπικούς του αντιπάλους. Ανυπάκουος και ατίθασος, πολλές φορές είναι εκτός τόπου και χρόνου λόγω χρήσης ουσιών, ενώ συχνά αρνείται να φορέσει τη στολή της ομάδας και εμφανίζεται στο γήπεδο με τζην και σταράκια.

νο. 10 επιτελικό χαφ: Παπανδρέου Γιωργάκης

Αρτίστας, γαλουχημένος σε ακαδημίες του εξωτερικού, βελουδένιος παίχτης, χαϊδεύει την μπάλα. Ποτέ δεν μαρκάρει, αλλά ούτε τρέχει και πολύ. Δεν πείθει ούτε για τις επιθετικές, ούτε για τις αμυντικές του ικανότητες. Παρ’ ότι παίζει σε θέση η οποία θα μπορούσε να τον κάνει ίνδαλμα, δεν το εκμεταλλεύεται αφήνωντας μέχρι και το δεξί μπακ να του παίρνει τη δόξα. Μια μικρή παρατήρηση από τον διαιτητή είναι ικανή να τον κάνει να βάλει τα κλάματα και να ζητήσει αλλαγή.

νο. 9 επιθετικός: Γιαννάκου Μαριέττα

Ικανή σκόρερ, έχει αφομοιώσει πλήρως τα σύγχρονα ευρωπαϊκά συστήματα. Παρ’ όλα αυτά, έχει σοβαρό πρόβλημα στο σκοράρισμα αφού σχεδόν όλα τα γκολ της ακυρώνονται ως οφσάιντ. Πάραυτα, αποτελεί την αγαπημένη της εξέδρας από το νεανικό, φανατικό κοινό που πάντα ουρλιάζει το όνομά της στα συνθήματά του, ενώ και τα περισσότερα πανό είναι αφιερωμένα σε αυτή. Διατρέχει σοβαρό κίνδυνο όμως να χάσει τη φήμη της από τον νεό και ικανότατο κατά πως φαίνεται στράικερ Στυλιανίδη.

νο. 11 κρυφός κυνηγός: Βενιζέλος Ευάγγελος

Ύπουλος παίχτης κουράζει τον αντίπαλο κινούμενος στην περιφέρεια, και όταν πια τον έχει φέρει στο αμήν ξεπροβάλλει δυναμικά και σκοράρει με σουτ απίστευτης δύναμης. Έπειτα γραπώνει τα αρχίδια του ημιθανούς αντίπαλου στόπερ κοιτώντας τον βαθειά στα μάτια. Το σοκ που προκαλεί έχει οδηγήσει πολλούς να εγκαταλείψουν το σπορ.

ζωή ωραία

Μου αρέσει η μπάλα. Το μπάσκετ και το μποξ. Μ’ αρέσει το σκυλάδικο. Η ροκ και το χιπ χοπ. Μ’ αρέσει η γκόμενά μου. Η Μεγκ Ράιαν και η Κάθριν Ζέτα Τζόουνς. Μου αρέσει το τραγούδι. Η κουβέντα και η σιωπή. Μου αρέσει η ζέστη. Το κρύο κι η βροχή. Μ’ αρέσει ο γύρος. Η πίτσα και τα γιουβαρλάκια. Μου αρέσουν οι μηχανές. Το τρένο και το ποδήλατο. Μου αρέσουν οι ταινίες. Το ράδιο και το κομπιούτερ. Μου αρέσει η φύση. Το μπετόν και το αντίσκηνο. Μου αρέσουν οι φίλοι μου. Οι πρώην και οι νυν. Μ’ αρέσουν οι μπουνιές. Τα χάδια και οι κλωτσιές. Μ’ αρέσουν οι Έλληνες. Οι Αλβανοί κι οι Αμερικάνοι. Μ’ αρέσει η μπύρα. Το νερό κι η κόκα κόλα. Μ’ αρέσουν οι ειδήσεις. Η Λαμπίρη κι ο Ραπτόπουλος. Μ’ αρέσουν τα ντοκιμαντέρ. Οι τσόντες κι οι διαφημίσεις. Μ’ αρέσουν τα περίπτερα. Οι καντίνες κι οι ταβέρνες. Μ’ αρέσουν τα παγκάκια. Η καρέκλα και το κρεβάτι. Μ’ αρέσει το σεξ. Η μαλακία και τα φιλιά. Μ’ αρέσει η κιθάρα. Το μπάσο και το πιάνο. Μου αρέσει το τσιγάρο. Η κολόνια και η τσίκνα. Μ’ αρέσουν οι εφημερίδες. Οι πολιτικές και οι αθλητικές. Μου αρέσουν οι εκλογές. Οι βουλευτικές και οι φοιτητικές. Μ’ αρέσουν τα μπάνια. Τα βράχια και η άμμος. Μου αρέσουν τα τζην. Τα σορτσάκια και τα σταράκια. Μου αρέσει το γέλιο. Το κλάμα και ο θυμός. Μου αρέσουν τα μπινελίκια. Οι καλημέρες και τα αντίο. Μ’ αρέσουν οι αγκαλιές. Η απόσταση και οι κουβέρτες. Μ’ αρέσει το τζάκι. Η σόμπα και το ερ κοντίσιον. Μου αρέσει η αυτοοργάνωση. Ο αυτοπροσδιορισμός και οι ταυτότητες. Μου αρέσει ο δρόμος. Ο εθνικός και ο επαρχιακός. Μου αρέσει ο ήλιος. Τα σύννεφα κι ο αέρας. Μου αρέσει η πλατεία. Η προβλήτα και το πάρκο στην εκκλησία. Μου αρέσει το Πάσχα. Το αρνί και η μαγειρίτσα. Μ’ αρέσει το φως. Το σκοτάδι και το κερί. Μου αρέσει το μαχαίρι. Το πιστόλι και το σφυρί. Μου αρέσει ο σκύλος. Η γελάδα και το άλογο. Μου αρέσει το σχολείο. Το πανεπιστήμιο και η δουλειά. Μου αρέσει η αλήθεια. Η καλή και η σκληρή. Μου αρέσει το καμάκι. Το αισχρό και το διακριτικό. Μου αρέσουν τα αστεία. Τα χοντροκομμένα και τα λάιτ. Μου αρέσει το ψυγείο. Η καφετιέρα και το πλυντήριο. Μου αρέσει το μπαλκόνι. Η ταράτσα και το σαλόνι. Μου αρέσει το ταξί. Το προ-πο και η πολυκατοικία. Μου αρέσει το τηλέφωνο. Το κινητό και το σταθερό. Μου αρέσουν οι γόβες. Τα σανδάλια και τα τάνγκα. Μου αρέσει η μαμά μου. Ο μπαμπάς μου και η γιαγιά μου. Κι ο παππούς μου.

Στ’ αλήθεια πόσα πολλά μου αρέσουν! Κι ως αύριο να έγραφα, κι άλλα ακόμα θα μου άρεσαν.

Ζωή ωραία, μα πόσο λίγη.

μικρές αγγελίες (τι άλλο θα δουν τα μάτια μας?)

Τους τελευταίους μήνες βρίσκομαι στο εξωτερικό με αποτέλεσμα να μην έχω επαφή με τα ελληνικά έντυπα. Πριν κάνα δυο μέρες έπεσε στα χέρια μου ένας αγγελιοφόρος της Θεσσαλονίκης, κι επειδή όπως σας είπα δεν έχω την δυνατότητα να διαβάζω και πολύ συχνά ελληνικό τύπο, το παράκανα με την ευκαιρία που μου δώθηκε και διάβασα και μερικές αγγελίες. Παρακάτω παραθέτω τις πιο μουράτες βάζοντας και ένα μικρό σχόλιο. Αναμένω και τα δικά σας.

αγγελία νούμερο 1 (κατηγορία νέες γνωριμίες)

ΚΟΠΕΛΑ ζητείται εμφανίσιμη ηλικία από 25 έως 34 ετών ελεύθερη για σοβαρή σχέση και για εργασία σε περίπτερο με πολύ καλό μισθό στην Αγ. Σοφίας και ένσημα

σχόλιο

Ρε μάγκες δεν έχω καταλάβει τι ζητάει ο τυπάς. Γκόμενα θέλει ή υπάλληλο? Επίσης δεν διασαφηνίζει εάν η γκόμενα και η υπάλληλος θέλει να είναι το ίδιο πρόσωπο, ή απλά εκμεταλλεύτηκε τον χώρο τις αγγελίας για να στελεχώσει και την επιχείρηση του. Αν ισχύει το δεύτερο μαγκιά του: με ένα σμπάρο δυο τριγώνια. Αλλά εάν ισχύει το πρώτο (δηλαδή υπάλληλος και γκόμενα να είναι το ίδιο πρόσωπο), τότε έχει πολύ χιούμορ που επισήμανε τον καλό μισθό και τα ένσημα. Δηλαδή κάτσε ρε φίλε, και θα την γαμάς την κοπέλα και θα σου δουλεύει και το περίπτερο και δεν θα την πληρώνεις? Τα ευκόλως εννούμενα να παραλείπονται. Τέλος πάντων όποια ενδιαφερόμενη εκτός από χαρά στα σκέλια της θα αποκατασταθεί και επαγγελματικά.

αγγελία νούμερο 2 (κατηγορία νέες γνωριμίες)

ΚΥΡΙΟΣ ελεύθερος καλόκαρδος τρυφερός ζητά σοβαρή γνωριμία με κυρία ελεύθερη ή χωρισμένη Ελληνίδα έως 40 ετών για μόνιμη σχέση. Δεκτή κυρία και με μικρό προβληματάκι.

σχόλιο

Τι να καταλάβεις τώρα? Μπερδεμένα τα λέει ο αρχηγός. Εάν πιστέψουμε τους ισχυρισμούς του περί τρυφεράδας και καλοκαρδίας που τον χαρακτηρίζουν, τότε είναι δεδομένο ότι θα καλοδεχόταν και κυρία με μικρό πρόβλημα, και δεν θα την διαολόστελνε προσβάλλωντάς την. Η άλλη απορία που γεννιέται σε κάθε αναγνώστη, είναι τι εννοεί ο ποιητής λέγοντας μικρό προβληματάκι. Για παράδειγμα να σου λείπει ένα αφτί ή ο παράμεσος του αριστερού ποδιού είναι μικρό ή μεγάλο πρόβλημα? Να έχεις βυζάρες αλλά να σε λένε Μήτσο είναι μικρό ή μεγάλο πρόβλημα? Να είσαι παντρεμένη? Να είσαι άνεργη και με δυο παιδιά ανήλικα? Να είσαι 41 ετών και όχι 40 που είναι και το όριο που θέτει ο γαμπρός? Τι να πω, δεν ξέρω. Μάλλον αυτά θα τα συζητήσουν οι ενδιαφερόμενες μαζί του από κοντά. Άκου μικρό προβληματάκι.

αγελλία νούμερο 3 (κατηγορία νέες γνωριμίες)

ΚΥΡΙΟΙ (3) ζητούν παρέα 3 κοπέλες για κρουαζιέρα με ιστιοπλοϊκό στο Αιγαίο

σχόλιο

Δηλαδή άμα τους πάρουν και τους πουν πως είναι τέσσερις οι κοπέλες για την κρουαζιέρα λέτε να αρνηθούν γιατί θα τους χαλάσει η παρτούζα?

αγγελία νούμερο 4 (κατηγορία μουσικά όργανα)

ΑΡΜΟΝΙΟ κουδούνι εξώπορτας ρυθμιστής φωτισμού πωλείται σε ευκαιρία

σχόλιο

Ρε μάγκες τα έχω χάσει τελείως. Μάλλον πρόκειται για αρμόνιο το οποίο αν θες το κρεμάς έξω από την εξώπορτά σου και αντί να χτυπήσει κουδούνι ο επισκέπτης παίζει τα κάλαντα ή ότι άλλο θέλει. Επίσης από ό,τι αντιλαμβάνομαι το εν λόγω αρμόνιο μπορεί να συνδεθεί με τον πολυέλαιο στο σαλόνι σας και αναλόγως με το πιο κομμάτι παίζετε να αναβοσβήνουν και οι λάμπες. Μωρέ μπράβο τεχνολογία!

αγγελία νούμερο 5 (κατηγορία οικιακές συσκευές)

ΚΛΟΥΒΙ για κουνέλι άσπρο μεγάλο με μεγάλη ποτίστρα και ταίστρες

σχόλιο

Τώρα αν το άσπρο αναφέρεται στο κλουβί έχει καλώς. Αν όμως αναφέρεται στο χρώμα του κατοικιδίου και ο φιλόζωος έχει μαύρο κουνέλι μάλλον δεν του κάνει του πωλητή.

αγγελία νούμερο 6 (κατηγορία οικιακές συσκευές)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ψωμιού με ελάχιστα χρήματα πωλείται

σχόλιο

Φιλανθρωπικές οργανώσεις όλου του κόσμου ενωθείτε και αγωνιστείτε. Πρόκειται για σπάνιο και τελείως απροκάλυπτο δουλεμπόριο και μάλιστα σε χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης. Πουλάνε κάποιον φούρναρη και μάλιστα τον δίνουν και φτηνά.

αγγελία νούμερο 7 (κατηγορία υπάλληλοι καταστημάτων)

ΚΟΠΕΛΑ ζητείται σε σούπερ μάρκετ στο Ρετζίκι με προυπηρεσία σε βιτρίνα αλλαντικών και ράφια

σχόλιο

Όποια νεανίς έχει στο παρελθόν εργαστεί ως μορταδέλα ή είναι αγάμητη και έχει μείνει στο ράφι ας τρέξει να προλάβει.

αγγελία νούμερο 8 (κατηγορία μπάρμαν – σερβιτόροι)

ΣΕΡΒΙΤΟΡΕΣ μπαργούμαν μπουφετζούδες αγγλόφωνες και ελληνόφωνες και dj ζητούνται για εργασία για σεζόν

σχόλιο

Αν είσαι γυναίκα, μιλάς καλά ελληνικά, έχεις προφίσιενσι στα αγγλικά, και ξέρεις να το χειρίζεσαι το βυνίλιο μπορείς για την επόμενη χρονιά να γίνεις μπουφετζού. Μα μπουφετζού ρε παιδιά? Έλεος.

αγγελία νούμερο 9 (κατηγορία υγεία)

ΧΕΙΡΟΜΑΛΑΞΕΙΣ κάνει νεαρός κλασσικό και αισθησιακό μασάζ σε όλο το σώμα με αρωματικό λάδι διορθόνωντας την κυκλοφορία του αίματος στον οργανισμό. Άσχετοι να μην ενοχλούν.

σχόλιο

Ρε μάγκες το επαγγελματικό μασάζ από φυσιοθεραπευτή για να χαλαρώσεις είναι ή για να γκαυλώσεις? Άκου εκεί αισθησιακό μασάζ. Και μάλιστα οι άσχετοι να μην ενοχλούν. Και πως θα καταλάβω εγώ ρε καρντάση αν είμαι σχετικός? Πως?

αγγελία νούμερο 10 (κατηγορία συνοικέσια)

32χρονος πτυχιούχος γόνος πάμπλουτου επιχειρηματία ευγενικός καλλιεργημένος με μεγάλα εισοδήματα BMW cabrio επιθυμεί γνωριμία γάμου με δίδα όμορφη κατασταλαγμένη

σχόλιο

Ρε δικοί μου, ο άλλος έβαλε για προσόν την μπεμβε την κάμπριο. Ρε συ, η μπεμβε είναι διθέσια ή τετραθέσια? Επίσης πρέπει να μάθουμε αν είναι τζι τι αϊ ή τούρμπο. Ξέρεις όλα αυτά έχουν πολύ σημασία για κάποια που θα σε παντρευτεί και πρέπει τέτοιες λεπτομέρειες να τις γνωρίζει εκ των προτέρων.

αγγελία νούμερο 11 (κατηγορία ζώα)

ΑΛΟΓΟΚΑΡΑ 2.25 με σιδερένιες και ξύλινες ρόδες του 1958 διαφορετικό το κάθε ένα για εξωτερικό χώρο πωλούνται

σχόλιο

Και πάνω που έλεγα να πάρω κανένα φιατάκι ήρθε σαν άγιο φως η ευκαιρία: αλογόκαρο. Μόνο που δεν έχω άλογο. Ξέρετε πουθενά να πουλάνε κανένα μεταχειρισμένο? Α, και είναι για εξωτερικό χώρο. Κι εγώ που έλεγα να πάρω το ένα να μετακινούμαι (αυτό με τις σιδερένιες ζάντες το σπορτίφ), και το άλλο να το μοστράρω στην γκαρσονιέρα μου κι εγώ να κοιμάμαι σε κανένα παγκάκι. Καίει πολύ βενζίνη ή συμφέρει να αγοράσω κανένα παπάκι?

γιατί οι καρεκλάδες λέγονται καρεκλάδες?

Χαρακτηριστικοί ροκάδες δεκαετίας εβδομήντα

Χαρακτηριστικός “καρεκλάς” της δεκαετίας εβδομήντα

Χαρακτηριστικά όπλα ροκάδων εναντίων καρεκλάδων την δεκαετία εβδομήντα

Πάντα το είχα απορία γιατί οι καρεκλάδες είχαν μείνει στην ιστορία με αυτό το προσωνύμιο. Πολλά περνούσαν από το μυαλό μου, όπως και από το μυαλό των φίλων μου που το συζητούσαμε. Άλλοι λέγανε ότι προέκυπτε από τον χορό τους που κάτι θύμιζε από καρέκλα, άλλοι έλεγαν ότι προέκυπτε από τον χορό τους που είχαν ως παρτενέρ μια καρέκλα, γενικά πολλά ακούγονταν, αλλά κανείς δεν ήταν σίγουρος, ούτε και είχε στοιχεία για να αποδείξει την αλήθεια των λόγων του. Μέχρι που τις προάλλες η αλήθεια φανερώθηκε τόσο εγκάρδια μπροστά μου από εκεί που δεν το περίμενα. Και πραγματικά η αλήθεια είχε πολλή πλάκα. Λοιπόν την δεκαετία του εβδομήντα δραστηριοποιούνταν στον ελληνικό χώρο δύο τάσεις μουσικής, οι οποίες όμως ήταν και τρόπος ζωής. Όλο το στιλ στο ντύσιμο και την συμπεριφορά καθοριζόταν από το τι μουσική άκουγες. Και τότε, εκείνα τα ωραία χρόνια έπρεπε να διαλέξεις στρατόπεδο. Δεν ήταν όπως σήμερα που έχουν ξεφτιλιστεί τα πάντα και το ίδιο άτομο ακούει και χιπ χοπ και χέβι μέταλ, ντύνεται σα σκυλάς με χρυσή καδένα και δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα. Εκείνα τα χρόνια είχες δύο επιλογές που ήταν μονόδρομοι. Ή θα ήσουν ροκάς, αλάνι με χαίτη και τζιν μπουφάν και θα άκουγες ντιπ περπλ και χου, ή θα ήσουν ντίσκο χορευταράς με αφάνα, καμπάνα και πουκάμισο με μεγάλο γιακά και θα άκουγες μπόνεϊ εμ και άμπα. Τρίτη διέξοδος δεν υπήρχε. Τώρα, όπως αντιλαμβάνεστε ανάμεσα στις δύο αυτές ομάδες υπήρχαν και οι αναμενόμενες κόντρες για το ποιος είναι πιο μάγκας, πιο δυνατός, ποιος γαμάει την γκόμενα του άλλου και τα λοιπά. Έπεφτε λοιπόν και πολύ ξυλίκι στους δρόμους, στις πλατείες και έξω από τις ντισκοτέκες. Και πρέπει να σας πω πως κάποιοι ήταν λίγο πιο μάγκες από τους άλλους. Και ναι δικοί μου, αυτοί ήταν οι ροκάδες. Οι ντισκάδες ήταν καλύτεροι στις χορευτικές φιγούρες, αλλά στα σίγουρα ήταν πιο φλώροι. Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι δέκα στις δέκα φορές που έπεφτε ξύλο μεταξύ των δύο αυτών μουσικοινωνικών – ενδυματολογικών ομάδων, οι αφανάδες έτρωγαν τρελές βαρδαρίσιες. Μάλιστα οι ροκάδες είχαν μια αγαπημένη συνήθεια. Να σκαν από το πουθενά με τις εντούρο στις ντισκοτέκες και να φεύγουν με τα γκομενάκια των καμπανάδων, αφού πρώτα είχαν σπάσει μερικές καρέκλες στα κεφάλια τους. Κι επειδή αυτό (το σπάσιμο καρέκλας πάνω σε αφάνα) όπως προείπα ήταν αγαπημένη “συνήθεια”, έτσι βγήκε και το παρατσούκλι καρεκλάς. Με άλλα λόγια:

καρεκλάς: αρσενικού φύλου άτομο που αρέσκεται σε ντίσκο ξενόφερτη μουσική επιλέγοντας την ανάλογη ενδυμασία και με ιδιαίτερες χορευτικές ικανότητες, στου οποίου το κρανίο ξεσπάνε άτομα αρσενικού φύλου που αρέσκονται στην λεγόμενη και ροκ ξενόφερτη μουσική με την ανάλογη ενδυμασία και αυτά, πετώντας του καρέκλες και άλλα αντικείμενα οικιακής επίπλωσης.

Πόπο μάγκες μιλάμε για πολύ ροκ παρατσούκλι, έτσι?

ΥΓ. Για του λόγου το αληθές δείτε το ντοκιμαντέρ του άλφα “μηχανή του χρόνου” με τίτλο “η ροκ των 70’s”, εδώ:

http://video.google.com/videoplay?docid=1971273797309667159

χαζομάρες περί ρουλέτας

Καζίνο.

Πόπο δικέ μου. Πραγματική αρρώστια. Ρουλέτα. Αυτή η άσπρη μπίλια σου θολώνει το βλέμμα. Πας τις πρώτες φορές και κερδίζεις. Σχεδόν σίγουρα κερδίζεις. Είναι επειδή είσαι ακόμα αθώος και δεν το πολυσκέφτεσαι. Ποντάρεις όπου λάχει και σου κάθεται. Έχεις τη ρέντα του πρωτάρη. Όλα αυτά ακούγονται δεισιδαιμονίες αλλά έτσι είναι. Στην αρχή ούτε κοιτάς τον γκρουπιέρη αν είναι γουρλής, ούτε κοιτάς πόσες φορές έχει κάτσει στο μαύρο ή στην τρίτη ντουζίνα για να ποντάρεις ανάλογα. Όσο περνάει ο καιρός αυτά τα πράγματα αν και δεν τα πιστεύεις στα σοβαρά, τα εφαρμόζεις. Και τελικά χάνεις. Και σίγουρα δεν χάνεις επειδή εφαρμόζεις αυτά τα παράλογα. Χάνεις επειδή απλά το καζίνο είναι φτιαγμένο για να κερδίζει. Μην αναζητάς τεχνικές και στρατηγικές για να ξεγελάσεις το αχόρταγο αυτό τέρας. Απλά δεν υπάρχουν. Έχουν όλα προβλεθεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Ακόμη και ψυχολογικοί παράγοντες, όπως η απληστία του τζογαδόρου που ενώ κερδίζει ικανοποιητικά συνεχίζει να παίζει με την ελπίδα ότι θα βγάλει κι άλλα. Ή με την επιμονή του χαμένου να συνεχίζει να παίζει μέχρι να ρεφάρει. Ακόμα και τεχνικές που φαντάζουν σίγουρες έχουν ελάττωμα. Παράδειγμα: παίζεις χρώμα π.χ. α ποσό. Το χάνεις. Παίζεις πάλι χρώμα 2α ποσό για να έχεις συνολικό κέρδος. Το χάνεις. Παίζεις 3α και ούτω καθεξής. Όταν σου κάτσει γιατί είναι σίγουρο ότι θα σου κάτσει κάποια στιγμή θα κερδίσεις. Το πρόβλημα είναι ότι κάθε τραπέζι έχει όριο ανώτατου πονταρίσματος, πράγμα που αχρηστεύει το εν λόγω σύστημα αν ξεπεράσεις το συγκεκριμένο όριο. Συμβουλή: μην πας στο καζίνο δικέ μου, ούτε καν για να δεις πως είναι. Θα σε κολλήσει και θα ξαναπάς τουλάχιστον δυο τρεις φορές το λιγότερο, με αποτέλεσμα να χάσεις έστω και τρεις βόλτες για καφέ μέχρι να καταλάβεις ότι δεν σε παίρνει. Και στ’ αλήθεια δεν αξίζει τον κόπο. Όχι δεν αξίζει. Αλλά ρε πούστη μου η ατμόσφαιρα και η αίσθηση είναι και γαμώ. Καπνός, ποτά, τζόγος.

Καταραμένε Μπουκόφσκι γιατί σε αγαπήσαμε?

Σκατά, πάλι κόκκινο ήρθε.