κάρατζιτς: ήρωας?

συνελλήφθη κι αυτός συμπληρώνοντας το παζλ των μαύρων προβάτων. η διάλυση της γιουγκοσλαβίας υποκινούμενη με διάφορα εθνικιστικο – θρησκευτικά αίτια, από τα λαμόγια των βοσνιοκροατών, αμερικανόφιλων πέτυχε το σκοπό της. διαλυμένη γιουγκοσλαβία, αποδυαμωμένη η κάποτε αντικαπιταλιστική, αντιαμερικανική, αντιδυτική σερβία, κι ο κάρατζιτς από τα επιφανή πολιτικά πρόσωπα, μαχόμενος υπέρ του διαφορετικού, της αυτοδιάθεσης, της ανεξαρτησίας. θα τον πεθάνουν κι αυτόν σε κανένα κελί σαν τον μιλόσεβιτς. τώρα με το μούσι μοιάζει και πιο εμβληματικός. βρε λες να είναι κανένας σωσίας και ο κάρατζιτς να πίνει τσίπουρα σε καμιά φλώρινα. αντε στην υγειά σου.

Υπεύθυνη θέση = ύποπτη αποδοχή

Θα ήθελα να ακούσω ειλικρινείς απόψεις για το αν κανείς από εσάς θα αναλάμβανε ποτέ μια υπερβολικά υπεύθυνη θέση, όπως για παράδειγμα κάποιου υπουργού. Εγώ πάντως θα την απέφευγα όπως ο διάολος το λιβάνι. Φανταστείτε σαν θαύμα να σας έλεγαν: σε ένα μήνα αναλαμβάνεις υπουργός υγείας. Με άλλα λόγια, θα είσαι υπεύθυνος και υπόλογος για την υγεία 10000000 ανθρώπων σε αυτή τη χώρα. Εγώ θα εξαφανιζόμουν από τον κόσμο αυτό. Λογικά, όποιος ευσυνείδητα κατέχει μια τέτοια θέση θα πρέπει να είναι μόνιμα αγχωμένος, και οι ενοχές να τον κυνηγάνε ανά πάσα στιγμή. Είναι απόλυτα φυσικό για κάποιο υπεύθυνο άτομο να νιώθει άσχημα όταν είναι επιφορτισμένο με κάποια ευθύνη της οποίας τον μηχανισμό δεν μπορεί να ελέγξει απόλυτα. Εδώ ακόμα και σε μια κατάσταση πανικού, πολύ μικρότερης εμβέλειας ως προς τον όγκο, όπως π.χ. μια πυρκαγιά καλή ώρα, οι ενήλικες θα αποφάσιζαν από κοινού μάλλον από απλό ένστικτο, και σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις κάποιος θα αναλάμβανε από μόνος του τη διάσωση εκτός κι αν είναι ο σούπερμαν, ή αν οι υπόλοιποι είναι ηλικίας από 1 μέχρι 13 χρόνων. Συμπέρασμα: όσοι κατέχουν υπεύθυνες δημόσιες θέσεις τέτοιας κλίμακας, δεν μου φαίνονται και ιδιαίτερα αγχωμένοι. Άρα, είτε έχουν ίδιον όφελος, και εκμεταλλεύονται την κατάσταση για την πάρτυ τους, είτε δεν έχουν ίδιον όφελος και άρα είναι εξορισμού ανεύθυνοι ή έχουν άγνοια της πραγματικότητας (ηλίθιοι). Σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω περιπτώσεις ένα πράγμα μου πάει στο μυαλό: σκατά.

Σκατά στους αρχιτέκτονες

Η αρχιτεκτονική είναι μόδα. Είναι τόσο προφανές, και συγνώμη που ξεκινάω έτσι απόλυτα. Πιο σωστά ακόμα η αρχιτεκτονική είναι πλέον μόδα. Μοιάζει με την ευτέλεια που συναντάς στη μόδα που αφορά τα ρούχα. Κάποιος είχε πει πως η κάθε τάση είναι τόσο ανυπόφορη που δεν μπορεί να επιβιώσει πάνω

τατά: το αυτοκίνητο των 1700 ευρό ή η αθλιότητα της ανατολής.

Το παραπάνω αυτοκίνητο αποτελεί τη πρόταση του κολοσσού τατά, μιας εταιρίας τεραστίων οικονομικών συμφερόντων εξ Ινδίας που δραστηριοποιείται από την αμερικάνικη βιομηχανία όπλων, μέχρι το χρηματιστήριο και την κατασκευή αυτοκινήτων. Το νέο της αυτοκίνητο, εκπληκτικά φτηνό, αποτελεί την πρόταση της για την ανερχόμενη αστική τάξη της Ινδίας. Ένα σύνολο ελλείψεων το έχει καταστήσει τόσο προσιτό όπως: μη υδραυλικό τιμόνι, απουσία ηχοσυστήματος και ερ κοντίσιον, ζάντες που φθείρονται μετά τα 75 χιλιόμετρα ανά ώρα, ένας υαλοκαθαριτσήρας, κατασκευή κατά βάση από πλαστικό, 30 άλογα που καθιστούν την προσπέραση ρώσικη ρουλέτα. Ένα αυτοκίνητο το οποίο οδηγώντας το παίζεις με τη ζωή σου και τη ζωή των άλλων. Όπως θα καταλάβατε αυτός ο κίνδυνος δεν θα επιτραπεί να κυκλοφορήσει όπως είναι φυσικό στη δύση, αφού η ζωή εδώ εκτιμάται περισσότερο από όσο στις φτωχές Ινδίες. Και όπως ανέφερα αυτή η ευτελής ποιότητα αναφέρεται στην αστική τάξη. Σκεφτείτε ότι η τεράστια μάζα μπορεί να το ονειρευτεί μόνο στα πιο τρελά της όνειρα. Η εκμετάλλευση της εισαγωγής των αστικών – δυτικών συνηθειών σε μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη χώρα. Ντροπή σας κουφάλες κεφαλαιοκράτες. Μπορείτε απλά να δώσετε τις μερσεντέδες σας στους ινδούς και εσείς να οδηγείτε την σκοτώστρα σας που τόσο καλά διαφημίζετε. Αλλιώς άντε και γαμηθείτε.

φεμινίστρια ταλιμπάν: πως να τα βγάλετε πέρα

θα μιλήσω παρακάτω για τις φεμινίστριες ταλιμπάν, επειδή τυγχάνει να έχω μια παραπάνω γνώση επί του θέματος μια και πολλές από τις φίλες μου ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. παρακάτω θα αναλύσω αυτή την πτυχή της προσωπικότητάς τους. πρώτα από όλα όμως θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι καθόλου σεξιστής στη συμπεριφορά μου, δεν αναγνωρίζω οποιαδήποτε αλλαγή συμπεριφοράς οποιουδήποτε μεταξύ γυναίκας και άντρα, αν και πολλές φορές αποκτώ έναν σεξισμό στον λόγο μου, μόνο όμως εάν μιλάω με γνωστές μου. η όλη αυτή συμπεριφορά μου γίνεται σε επίπεδο πλάκας.

χαρακτηριστικά φεμινίστριας ταλιμπάν

1. βρίσκεται μονίμως σε μια εγρήγορση, και παντού βρίσκει μια άδικη και σεξιστική συμπεριφορά απέναντι στο φύλο της. για παράδειγμα, εάν πεις μπροστά της “τι γκομενάρα είναι αυτή η μόνικα μπελούτσι”, θα αρχίσει το κύρηγμα. Θα σου επισημάνει ότι έπρεπε να πεις “η μόνικα μπελούτσι είναι πολύ ωραία γυναίκα”, για να μη μιλήσω για το τι θα σου κάνει αν πεις τις λέξεις μουνάρα, γκαύλα και τα λοιπά.

2. θεωρεί ότι ακόμα και σήμερα η γυναίκα συναντά δυσκολίες λόγω του φύλου της σε όλα τα επίπεδα. εγώ όμως ξέρω τρία πράγματα: δεν πάνε στρατό, στα πανεπιστήμια είναι περισσότερες από τους άντρες, και αν πάρεις αγγελιοφόρο το 90% των αγγελιών αναφέρονται μόνο σε γυναίκες.

3. της λείπουν βασικές γνώσεις γλωσσολογίας και κοινωνιολογίας. δεν αντιλαμβάνονται ότι κάποιοι αρσενικοί είναι τόσο εμποτισμένοι σε όλη τη ζωή τους με έναν σεξισμό τουλάχιστον όσον αφορά το λόγο. επίσης δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο επιθετικός προσδιορισμός μουνάρα πλέον αναφέρεται απλά στην εξωτερική εμφάνιση και δεν υπονοοεί κάποια χυδαιότητα όσον αφορά την προσωπικότητα της γυναίκας για την οποία αναφέρεται. δεν λέω πως το πρώτο σκέλος δεν πρέπει να αλλάξει, αλλά αυτό πρέπει να γίνει σιγά σιγά με τον καιρό μέσω της συζήτησης και της συνολικότερης παιδείας τουλάχιστον των νέων γενεών.

4. η συμπεριφορά τους είναι σκληρή και επικριτική σε επίπεδο παρεξηγήσεως. σχεδόν ποτέ δεν συζητάν μαζί σου λογικά – ιδίως αν είσαι φίλος τους – αλλά σου επιτίθονται με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. με αυτόν όμως τον τρόπο χάνουν το δίκιο τους.

5. ενδυματολογικά ποικίλουν απίστευτα. μπορεί να είναι από τρέντι και βαμμένες (καμουφλάζ), μέχρι χίπισσες με καρό υφασμάτινο παντελόνι και κανά 2 τζίβες.

ο μόνος τρόπος να τις αντιμετωπίσετε είναι να πάτε διαρκώς με τα νερά τους και να μην ξεστομίζετε ποτέ ατάκες που θα τις ενοχλήσουν αφάνταστα. είναι ικανές να σας χαλάσουν μια ολόκληρη έξοδο το βράδυ με τη μίρλα τους και το κύρηγμα. η συμπεριφορά τους με κάνει να πιστεύω πως δεν διεκδικούν απόλυτη ισότητα, αλλά πως είναι και αυτές σεξίστριες από την ανάποδη μεριά. καμιά φορά νομίζω πως όνειρό τους είναι να μαζεύονται κατά αγέλες τη νύχτα, να στήνουν καραούλι σε κάποιο σκοτεινό στενό, και τον πρώτο άντρα που θα περάσει μοναχός του να τον κάνουν αγνώριστο στο ξύλο.

μια χαρακτηριστική κουβέντα της οποίας ήμουν μάρτυρας παραθέτω παρακάτω:

(άντρας) - πόπο μ’ αρέσει πολύ η τάδε, θέλω να την ξεσκίσω. (έκφραση που εμπεριέχει όντως σεξισμό, αλλά στην προκειμένη ειπώθηκε για να υποδηλώσει το απύθμενο πάθος του ερωτύλου, και με καμιά διάθεση επιβολής εξουσίας πάνω στο γυναικείοπ φύλο. επίσης ειπώθηκε χαλαρά σε ταβερνείο.

(φεμινίστρια ταλιμπάν) – πως μιλάς έτσι ρε μαλάκα?

(άντρας) – εντάξει μωρέ, κατάλαβες τι θέλω να πω.

(φεμινίστρια ταλιμπάν) - τη μανούλα σου την ξεσκίζουνε, τη γαμάνε?

μετά από αυτό υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. οι πιο ψύχραιμοι είτε θα αδιαφορήσουν, είτε θα κάνουν μια ήσυχη κουβέντα με πολύ γκρίνια από τις ταλιμπάν. οι υπόλοιποι είτε θα φύγουν γαμοσταυρίζοντας τις ταλιμπάν με λόγια απείρου κάλους, είτε θα φύγουν αφού πρώτα τις έχουν κεράσει ένα περιποιημένο κροσέ. κι αυτό γιατί όπως όλοι ξέρουμε γυναίκα σαν την μάνα μας δεν υπάρχει στον κόσμο. πάντως η πιο αποστομοτική απάντηση είναι: “ναι ρε, την ξεσκίζουν όλη μέρα”, αλλά με νηφάλιο τρόπο. αυτό φέρνει την φεμινίστρια στα όριά της, γιατί νομίζει πως ο σεξισμός σου έχει περάσει ακόμα και στα επίπεδα της σχέσης σου με τη μητέρα σου, πράγμα που τις κάνει τούρμπο.

εν κατακλείδι, η τελευταία κυνική μέθοδος είναι μάλλον η πιο ενδεδειγμένη, γιατί και τη μίρλα αποφεύγεις, και δεν γίνεσαι βίαιος (είτε λεκτικά είτε σωματικά, είναι απόλυτα κατακριτέο), και υπάρχει περίπτωση να φύγουν αυτές αντί για σένα γαμωσταυρίζοντα, και έτσι να περάσεις ένα υπέροχο βράδυ.

καμιά φορά σκέφτομαι πως το πάνε τόσο μακριά, λες και ο στόχος τους είναι να βγάλουν μουστάκια και αρχίδια. (“είχε τα αρχίδια” – “παλιοσεξιστή, μαλάκα που λες και πως είχε τα αρχίδια” – “και τι να πω?” – “πως είχε το θάρρος ρε καραγκιόζη”)

παρ’ όλα τα παραπάνω εγώ τις αγαπάω, και είμαι μαζί τους στον αγώνα τους, αρκεί να παλεύουν με λογικά και μη προσβλητικά επιχειρήματα και δράσεις, και πάνω από όλα χωρίς φονταμενταλισμό.

Αλ Γκορ: οικολόγος. Δεν ντρέπεσαι λίγο?

Σε όλες τις κυριακάτικες εφημερίδες (ή σχεδόν σε όλες), ο Αλ τιμάται ως πρόσωπο της χρονιάς, με διάκριση νόμπελ για την περιβαλλοντική του δράση. Το βιβλίο του πωλείται στα περίπτερα δίπλα στα λοιπόν και τα τσάο. Όπως δηλαδή του αρμόζει. Αυτός που πότισε φαρμάκι τη γειτονιά μας πριν λίγα χρόνια, τώρα το παίζει κινέζος. Είναι πολύ αργά όμως για άφεση αμαρτιών. Αυτός που δεν μας σεβάστηκε ούτε δράμι δεν πρέπει να πάρει άφεση αμαρτιών. Αυτός που εξυπηρέτησε συμφέροντα και συναίνεσε σε εγκλήματα δεν αξίζει ούτε ένα χάδι.

Ντροπή σου μάγκα. Το παρελθόν δεν αλλάζει.

Και θα το θυμόμαστε για πάντα.

λισσαβόνα: τα λίγα που έμαθα σε 152 μέρες

Έζησα στη Λισσαβόνα για 152 μέρες. Σ’ αυτό το διάστημα έμαθα πέντε έξι πράγματα που τα μοιράζομαι με όποιον ταξιδέψει προς τα εκεί. Αρχίζουμε:

1. Για φαγητό πάρτε πακέτο – προσοχή έχει τεράστια σημασία στην τιμή – κοτόπουλο σούβλας από ένα μαγαζάκι με μπλε παράθυρα κάθετο στην αβενίδα λιμπερντάδε λίγο πιο κάτω από το ταχυδρομείο, και λίγο πιο πάνω από τη στάση του μετρό ρεσταουραδόρες, όπως ανεβαίνεις δεξιά. Με 5 ευρό γλύφεις και τα δάχτυλά σου.

2. Για πάρα πολύ σωστή μπουγάτσα γλυκιά – πιο νόστιμη από την δικιά μας – στο παστέις ντε μπελέμ – κοντά στο μοναστήρι του ιερώνυμου, αν ρωτήσετε το ξέρουν όλοι, αν και η τιμή είναι λίγο τσιμπημένη.

3. Για μεταμεσονύχτιο φαγητό ρωτήστε κάποιο ντόπιο που είναι το κατσούπα (ημιπαράνομο φαγάδικο με παραδοσιακή κουζίνα από το πράσινο ακρωτήρι και τηγανητά κοτόπουλα) σχετικά κοντά στο μπάιρο άλτο.

4. Για πολύ φτηνό ποτό λίγο πιο πάνω από την πιάτσα ταξί στην πλάσα καμόες. 2 ευρό ό,τι πάρεις (μοχίτο, καϊπιρίνια, ουίσκι).

5. Για καζίνο που μπαίνεις μέσα με σαγιονάρα και φλις μπουφάν πάτε στο καζίνο στην έξπο.

6. Για σχετικά καλή κερκίδα μην πάτε στο ντα λουζ της μπενφίκα. Πάτε στο ζοζέ αλβαλάδε της σπόρτινγκ.

7. Μην πάτε στη Λισσαβόνα για φασαρίες και τσαμπουκάδες. Δεν θα βρείτε αντίπαλο γιατί οι Πορτογάλοι είναι τόσο κουλ που μπορεί να τους χτυπάς και αυτοί να σε αγκαλιάζουν.

8. Η Λισσαβόνα δεν είναι παραθαλάσσια, αλλά παραποτάμια. Ο ατλαντικός απέχει τουλάχιστον 40 χιλιόμετρα.

9. Αν δεν θέλετε να ψάχνετε το πουλί σας και η ρόγα σας να γίνει κρεμάστρα για παλτά, μην μπείτε στη θάλασσα ούτε τέλη ιουλίου.

10. Οι ταξιτζήδες είναι σωστοί. Ακόμα κι αν αντιληφθούν ότι είσαι ξένος θα σε πάνε από την συντομότερη διαδρομή.

11. Αν είστε πάνω από 3 άτομα συμφέρει να μετακινήστε με ταξί παρά με λεωφορεία.

12. Ποτέ μην αγοράζετε σοκολάτες, χασίσια και λοιπά παραισθησιογόνα από τους τσιγγάνους που θα συναντάτε κυρίως το βράδυ στο κέντρο. Μια μικρή βόλτα μεταξύ 10 και 12 το βράδυ διάρκειας ενός τετάρτου θα σας φέρει σε επαφή με τουλάχιστον τέσσερις – πέντε από δαύτους.

13. Όσοι πάτε με γκόμενα και έχετε βγει στο μπάϊρο άλτο, να είστε προετοιμασμένοι για χαβαλετζίδικο – πιωμένο καμάκι από βραζιλιάνους τσογλανάκους.

14. Μην αγοράζετε ντόπια τσιγάρα, στ’ αλήθεια δεν λένε. Πάρτε μάλμπορο και παίξτε το καουμπόυδες.

15. Μην κόψετε εισιτήριο για το ελεβαδόρ ντε σάντα ζούστα. Ανεβείτε προς το μπάιρο άλτο και μπέιτε από την έξοδο τζάμπα.

16. Μην αγοράζετε τυροπιτοειδή από πουθενά. Είναι όλα χθεσινά και δεν υπάρχει ούτε μια εξαίρεση. Κι από το φούρνο να σου τα βγάζουν χθεσινά είναι.

17. Μην ψάξετε για ελληνικό τύπο. Δεν υπάρχει πουθενά, παρά μόνο στο γραφείο τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο μπελέμ (κι εκεί μόνο τα κυριακάτικα φύλλα της περασμένης εβδομάδας).

18. Για κουλτουριάρικη κατάσταση πάτε στο σαπιτό για ποτό.

19. Για καφέ με ωραία θέα πάτε στο μιραδόουρο της σάντα καταρίνα.

20. Πιείτε όσο πιο πολύ καφέ μπορείτε. Στην αρχή δεν θα σας αρέσει αλλά όταν γυρίσετε και πιείτε ελληνικό θα σας φανεί σαν νεροζούμι.

21. Για σούπερ μάρκετ πάτε στα μίνι πρέσο χωρίς λεξικό. Τα προϊόντα αναγράφονται στις συσκευασίες και στα ελληνικά.

22. Για μικρές αγγελίες προτιμήστε την οκαζιάο – κάθε τρίτη στα περίπτερα.

23. Για χαλαρή ενημέρωση και σχετικά εύκολη με το λεξικό προτιμήστε την ντιάριο ντε νοτίσιας.

24. Για ενοικίαση σκουτερακίου πάτε στον βραζιλιάνο λίγο πιο κάτω από το αρμαζένς ντο σιάντο. Είναι ο μόνος που δεν θα σας ζητήσει μπροστά 1000 ευρό, και τα μηχανάκια του είναι ακόμα καινούρια. Επίσης με δίπλωμα για πενηνταράκι μπορείτε να νοικιάσετε μέχρι και χιλιάρα. Δεν θα το καταλάβει ούτε ο ενοικιαστής, ούτε και οι μπάτσοι.

25. Για πανοραμική θέα προτιμήστε το αδαμαστόρ ντε γκράσα, αλλά και το κάστρο της πόλης.

26. Για μετακινήσεις στην ιβηρική τσεκάρετε την vueling. Εισιτήρια συνήθως φτηνότερα από τα λεωφορεία και τα τρένα.

27. Εάν θέλετε μπρίκι φέρτε το από την ελλάδα. Όσο και να ψάξετε, όπου και να ψάξετε δεν θα βρείτε πουθενά για να αγοράσετε.

Αυτά τα λίγα προς το παρόν. Θα επανέλθω στο μέλλον με περισσότερα.

αριστερή στροφή πασοκ: θράσσος ή χάσμα αντίληψης?

Μιλάνε τελευταία διάφοροι (κυρίως επαγγελματίες πασόκοι δημοσιογράφοι) για την αριστερή στροφή που πρέπει επιτέλους να κάνει η μεγάλη δημοκρατική παράταξη, κι εγώ κάθε φορά μένω με το στόμα ανοιχτό και αναρωτιέμαι ποιον αριστερό θα πείσουν να τους ακολουθήσει λαμβάνοντας υπόψιν τόσο την ιστορία του κόμματος, όσο και τις πρακτικές του σήμερα. Πρώτα απ’ όλα, που πάτε ρε κατακαϋμένοι με αυτόν τον σοσιαλδημοκρατικοευρωπαϊκό, ξενέρωτο, καραδεξιό, ψιλοηλίθιο, μονοκομματικό (ούτε καν δικομματικό) ορισμό του κόμματός σας? Άκου εκεί μεγάλη δημοκρατική παράταξη. Ε, εσείς των μικρών αντιδημοκρατικών παρατάξεων κάντε τουμπεκί, δεν έχετε δικαίωμα ύπαρξης, αφού υπάρχουμε εμείς. Σκατά να φάτε ρε, φλώροι καπιταλιστές με μάσκα αριστερισμού που δεν πείθει ούτε την προγιαγιά μου. Πως θα κάνεται αριστερή στροφή, απορώ. Αν δε, πειστούν όλοι ότι γίνατε αριστεροί τότε όλοι οι υπόλοιποι, πραγματικοί αριστεροί θα πρέπει να θεωρούνται τουλάχιστον Μπιν Λάντεν, λόγω απόψεων και πρακτικών. Το πασοκ ξεκίνησε είναι η αλήθεια με ένα λόγο και ένα πρόγραμμα αρκετά αριστερό. Η εξουσία όμως το αλλοίωσε ανεπανόρθωτα. Δεν δημιουργεί εμπιστοσύνη ένα κόμμα το οποίο αλλάζει την στρατηγική του μόνο και μόνο για την ανάκτηση της εξουσίας. Αυτό μαρτυρά ότι δεν υπάρχει συνέπεια και σταθερότητα απόψεων (οι οποίες εξυπηρετούν το κεφάλαιο απροκάλυπτα έτσι κι αλλιώς), σε ένα βέβαια επιφανειακό επίπεδο (το παρασκήνιο μπορεί ο καθένας να το φανταστεί και δεν νομίζω ότι θα πέφτει και πολύ έξω), που προσπαθεί να κουκουλώσει την ουσιαστική ταυτοποίηση των δύο μεγάλων κομμάτων της χώρας, ώστε να υπάρχει και λίγο ντέρμπι στις εκλογές. Το φαινόμενο είναι άκρως διαδεδομένο, και με ακόμα εντονότερους συσχετισμούς, σχεδόν σε όλες τις χώρες του δυτικού πολιτισμού. Δεν μπορεί το πασοκ επειδή είχε άνοδο η κονοβουλευτική αριστερά, να θέλει να στρίψει προς τα αριστερά, ενώ μόλις χάνει ψήφους από την νδ να τρέχει προς το κέντρο και δεξιότερα για να συμμαζέψει τα ασσυμάζευτα. Το πασοκ είτε το θέλει είτε όχι, έχει καταντήσει ένα κόμμα λάιφσταιλ, ένα κόμμα ρουσφετιού, ένα κόμμα χωρίς δυναμική, χωρίς νέες ιδέες, ένα κόμμα που συντηρείται με ψήφους περισσότερο οικογενειακής επιρροής και λιγότερο προσωπικής επιλογής. Ένα κόμμα εξουσίας ολόιδιο με την νέα δημοκρατία. Άρα ένα κόμμα σάπιο. Όντως χρειάζεται μια αριστερή στροφή. Αλλά όχι το πασοκ. Η κοινωνία μας. Χωρίς ασύδωτες ιδιωτικοποιήσεις, χωρίς συλλήψεις και δολοφονίες μεταναστών, χωρίς ανασφάλιστους εργαζόμενους, χωρίς αστυνομοκρατία, χωρίς ζαρντινιέρες, χωρίς ανεργία, χωρίς ρατσισμό και υπεροψία. Με κοινωνική πρόνοια, υγειονομική κάλυψη, εξασφάλιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ελευθερία. Χωρίς μιζέρια, στείρες αντιπαραθέσεις και πολιτικούς της μόδας. Αλλά με διάλογο (παρεξηγημένη έννοια), συνδιαμόρφωση, ενότητα. Ευχαριστώ.

Οι αλλοδαποί ροκάδες είναι έλληνες σκυλάδες, ή οι έλληνες σκυλάδες αλλοδαποί ροκάδες?

Από τότε που ήμουν μικρός και πήγαινα στο γυμνάσιο, πάντα είχαμε μια διαφωνία με τους φίλους μου και τους γνωστούς μου που ήταν ροκάδες και τους άρεσε η βρετανική και η αμερικάνικη σκηνή (δηλαδή ό,τι ξέρουμε στην ελλάδα από ξενόφερτη ροκ). Πάντα τα παραπάνω κατά τα άλλα αγαπημένα άτομα επέμεναν ότι αυτοί ακούν την μουσική που έχει νόημα όσον αφορά τους στίχους, και ότι αυτοί που ακούν ελληνικά λαϊκά είναι ψιλοχαζούληδες που δεν την πολυψάχνουν, είναι απροβλημάτιστοι και μέλη αγέλης που διασκεδάζουν με τον τρόπο που τους πλασάρεται από τα μέσα, καθώς επίσης υποστήριζαν με πάθος ότι οι στίχοι των σκυλάδικων μιλάνε μόνο για καψούρα με τον χείριστο τρόπο και είναι για τα μπάζα. Εγώ, παρ’ ότι ήμουν επίσης φαν της ξενόφερτης ροκ πολύ παραπάνω από τα εγχώρια σκυλάδικα, ήμουν και είμαι πεπεισμένος ότι η ποιότητα των στίχων των λαϊκών ασμάτων δεν είναι καθόλου κατώτερη από αυτά των άγγλων και αμερικάνων (και αυστραλών) ροκάδων. Να κριτικάρεις ως ροκάς το λάιφ στάιλ που πάει πακέτο με το σκυλάδικο και όλα τα σέα που κουβαλάει δεκτό. Αλλά το να κριτικάρεις την ποιότητα των στίχων του σκυλάδικου αυτό είναι μέγα λάθος δικέ μου. Με άλλα λόγια θέλω να πω πως όσο ροκ είναι οι στίχοι από τα τραγούδια του Χριστοδουλόπουλου, άλλο τόσο σκυλέ είναι τα τραγούδια του Κερτ. Παρακάτω παραθέτω (εξασκώντας τα ούτως ή άλλως άσχημα αγγλικά μου), τρία τραγούδια από κάθε στρατόπεδο μεταφρασμένα στην αντίστοιχη γλώσσα για να κρίνετε και μόνοι σας. Τα τραγούδια αυτά δεν είναι εξαιρέσεις για όσους βιαστούν. Είναι κανόνας. Μπορείτε να μεταφράσετε και εσείς και θα διαπιστώσετε την ομοιότητα μεταξύ σκυλάδικου και ροκ στο 90% των ασμάτων που θα επιλέξετε από οποιαδήποτε πλευρά. Από τους σκυλάδες επέλεξα τρία ιερά τέρατα που ακούν στα ονόματα Γονίδης, Μαζωνάκης και Ρέμος, ενώ από την ροκ σκηνή τρία άλλα που ονομάζονται Λέοναρντ Κοέν, Νικ Κέιβ και Τιμ Μπούθ. Στο ψητό:

Τραγούδι σκυλάδικο νούμερο 1: όλα σ’ αγαπάνε (everything is loving you)

Ερμηνευτής: Σταμάτης Γονίδης

πρωτότυπο

Το προσωπό μου στο καθρέφτη με κοιτά
Kι αφού δε κλαίω πως μπορεί αυτό και κλαίει
Πιάνω τα μάτια μου μα είναι αυτά στεγνά
Δε του μιλάω μα για σένανε μου λέει

Όλα σ’ αγαπάνε τόσο δυνατά
Έφυγες και κάνω πράγματα τρελά
Όλα σ’ αγαπάνε όπως σ’αγαπώ
Μες στις παραισθήσεις μ’ άφησες να ζω
Πόσο σ’αγαπώ

Το πρόσωπο μου στον καθρέφτη με κοιτά
Την αγωνία μου για σένα μου θυμίζει
Μ’ άφησες μόνο μου ακόμη μια φορά
και η ζωή μου χωρίς εσένα δεν αξίζει

Όλα σ αγαπάνε τόσο δυνατά
έφυγες και κάνω πράγματα τρελά
Όλα σ αγαπάνε όπως σ αγαπώ
Μες στις παραισθήσεις μ άφησες να ζω
Πόσο σ αγαπώ

μετάφραση

My face looks at me on the mirror
And if I don’t cry, how it can?
I catch my eyes but they are dry
I don’t speak to it, but it talks about you

Everything is loving you
So strong
You left and I do crazy things
Everything is loving you
Like I love you
You’ ve let me to live in the hallucinations
How much I love you

My face looks at me on the mirror
It reminds me my agony about you
You’ ve left me alone once again
And without you my life does not have a meaning

Τραγούδι ροκάδικο νούμερο 1: senorita (μικρή κυρία)

Ερμηνευτής: James (Tim Booth)

πρωτότυπο

I’ve been shot
In the wherewithalls
And I don’t think I can stop
From all this hullabaloo

Mary jane’s
On the game again
Seratonin’s all I use
I just wish it were true

Don’t treat me like a God
Treat me like a dog
I’ll come home to you
To you

I’m addicted to you
You’re my love my senorita
I’m addicted to you
Hope were gonna pull through
I’m addicted to you
You’re the love that makes me younger
I’m addicted to you
I hope we can pull through
Pull through

Sing a prayer
Lonely nights are here
If I can’t square my fears
With what I wanna do

Don’t treat me like a God
Treat me like a dog
I’ll come home to you
To you

I’m addicted to you
You’re my love my senorita
I’m addicted to you
I hope we can pull through
I’m addicted to you
You’re the love that makes me stronger
I’m addicted to you
I hope we can pull through

I’m addicted to you
You’re my love my senorita
I’m addicted to you
I hope we can pull through
I’m addicted to you
You’re the god that makes me stronger
I’m addicted to you
I hope we can turn blue
Turn blue

Senorita es mi vida

μετάφραση

Πυροβολήθηκα
Στους που-μαζί-όλους
Και δεν νομίζω πως μπορώ να ξεκόψω
Από αυτό το χουλαμπαλού

Η Μαρία Τζένη
Είναι στο παιχνίδι ξανά
Σερατονίνη, το μόνο που χρησιμοποιώ
Απλά εύχομαι να ήταν αλήθεια

Μη μου συμπεριφέρεσαι σαν Θεό
Φέρσου μου σαν σε σκύλο
Θα έρθω σπίτι σε σένα
Σε σένα

Είμαι εξαρτημένος από εσένα
Είσαι η αγάπη μου, η μικρή μου κυρία
Ελπίζω να το ξεπεράσουμε
Είσαι η αγάπη που με κάνει νεότερο
Είσαι η αγάπη που με κάνει δυνατότερο
Ελπίζω να στενοχωρηθούμε

Τραγούδα μια προσευχή
Οι μοναχικές νύχτες είναι εδώ
Αν δεν μπορώ να αντιμετοπίσω τους φόβους μου
Με αυτό που θέλω να κάνω

Μικρή κυρία μου είσαι η ζωή μου

Τραγούδι σκυλάδικο νούμερο 2: ανήκω σε μένα (I belong to me)

Ερμηνευτής: Μαζωνάκης Γιώργος

πρωτότυπο

Χτυπά το τηλέφωνο, δεν το σηκώνω
Κουδούνια χτυπάνε και δεν τα ανοίγω
Για ό,τι κι αν κάνω εμένα χρεώνω
Και θέλω σε μένα να καταλήγω

Ανήκω σε εμένα και στα όνειρά μου
Δεν θέλω κανένα μες τη μοναξιά μου

Με λένε παράξενο, δεν με πειράζει
Μα κάνω για μένα ό,τι μ’ αρέσει
Κουράστηκα τόσο γι’ αυτό και με νοιάζει
Ξανά η καρδιά μου να μην πονέσει

Ανήκω σε εμένα και στα όνειρά μου
Δεν θέλω κανένα μες τη μοναξιά μου

μετάφραση

The phone rings but I don’t answer
The bells are ringing, but I do not open the doors
For everything I do, I charge myself
And I want to conclude to me

I belong to me and to my dreams
I don’t want no one in my loneliness

They say I’m eccentric, I do not care
But I do for me whatever I like
I’m very tired, that’s why I care
My heart not to be hurt, again

Τραγούδι ροκάδικο νούμερο 2: i’ m your man (είμαι ο άνθρωπός σου)

Ερμηνευτής: Leonard Cohen

πρωτότυπο

If you want a lover
I’ll do anything you ask me to
And if you want another kind of love
I’ll wear a mask for you
If you want a partner
Take my hand
Or if you want to strike me down in anger
Here I stand
I’m your man
If you want a boxer
I will step into the ring for you
And if you want a doctor
I’ll examine every inch of you
If you want a driver
Climb inside
Or if you want to take me for a ride
You know you can
I’m your man

Ah, the moon’s too bright
The chain’s too tight
The beast won’t go to sleep
I’ve been running through these promises to you
That I made and I could not keep
Ah but a man never got a woman back
Not by begging on his knees
Or I’d crawl to you baby
And I’d fall at your feet
And I’d howl at your beauty
Like a dog in heat
And I’d claw at your heart
And I’d tear at your sheet
I’d say please, please
I’m your man

And if you’ve got to sleep
A moment on the road
I will steer for you
And if you want to work the street alone
I’ll disappear for you
If you want a father for your child
Or only want to walk with me a while
Across the sand
I’m your man

μετάφραση

Εάν θέλεις έναν εραστή
Θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις
Κι αν θέλεις μια αγάπη διαφορετική
Θα φορέσω μια μάσκα για σένα
Εάν θέλεις έναν σύντροφο
Πιάσε το χέρι μου
Ή αν θες να με πατήσεις κάτω
Στο θυμό σου
Εδώ είμαι
Είμαι ο άνθρωπός σου

Αν θέλεις ένα μποξέρ
Θα μπω στο ριγκ για σένα
Και αν θέλεις ένα γιατρό
Θα εξετάσω κάθε πόντο του κορμιού σου
Εάν θέλεις ταξιτζή
Μπες μέσα
Ή αν θες να πας μια βόλτα εσύ
Το ξέρεις πως μπορείς
Είμαι ο άνθρωπός σου

Το φεγγάρι είναι φωτεινό
Οι αλυσίδες είναι τόσο σφιχτές
Το τέρας δεν θα πέσει για ύπνο
Με απασχολούσαν όλες αυτές οι υποσχέσεις
Που σου έταξα αλλά δεν μπόρεσα να τις κρατήσω
Αλλά ένας άντρας ποτέ δεν πήρε μια γυναίκα πίσω
Εκλιπαρόντας πεσμένος στα γόνατα
Γι’ αυτό θα συρθώ σε σένα, μωρό μου
Και θα πέσω στα πόδια σου
Και θα ουρλιάξω στην ομορφιά σου
Όπως ένα σκυλί σε οργασμό
Και θα γρατσουνίσω την καρδιά σου
Θα κλάψω στο σεντόνι σου
Θα πω έλεος, έλεος
Είμαι ο άνθρωπός σου

Και αν πρέπει να κοιμηθείς για λίγο στο δρόμο
Θα οδηγήσω για σένα
Κι αν θες να γυρίσεις μόνη σου
Θα εξαφανιστώ για σένα
Αν θες ένα πατέρα για το παιδί σου
Ή απλά θες να περπατήσεις μαζί μου για λίγο
Δίπλα στην άμμο
Είμαι ο άνθρωπός σου

Τραγούδι σκυλάδικο νούμερο 3: έκρυψα το πρόσωπό μου (I hid my face)

Ερμηνευτής: Ρέμος Αντώνης

πρωτότυπο

Μες στις παλάμες μου κρατώ το όνειρο που ράγισε
το όνειρο που μάτωσε μ’ εκείνο το φιλί
Κι όπως με κοίταζες γλυκά, ψιθύρισες δειλά ένα γεια
και στη φτωχή μου την καρδιά έπιασε βροχή

Κι έκρυψα το πρόσωπό μου για να μην με δεις
μη σου μείνει η εικόνα αυτή και στεναχωρεθείς
Μα όταν έκλεισες την πόρτα τα χαράματα
τότε ξέσπασα αγάπη μου σε κλάματα

Και φωνάζω τ’ όνομά σου
σπάω πράγματα δικά σου
και το άδικο με πνίγει
που τελειώσαν όλα ξαφνικά

Και με μένα-νε θυμώνω
που έκρυψα καλά τον πόνο
και σε άφησα να φύγεις
από τη ζωή μου έτσι απλά

Μες στις παλάμες μου κρατώ το σύννεφο που έμεινε
το σύννεφο που έγινε το δάκρυ απ’ την ψυχή
Θυμήθηκα όσα ζήσαμε, μισήσαμε ή αγαπήσαμε
και στη φτωχή μου την καρδιά πάλι έπιασε βροχή

Κι έκρυψα το πρόσωπό μου…

μετάφραση

In my hands I keep the dream that is cracked
The dram that bleeds with that kiss
And as you were looking at me sweetly, you whispered cowardly goodbye
And in my poor heart t started to rain

And I hid my face for not to see me
For not to be impressed by that image, and get woried
But when you closed the door, in the dawn
Then I burst into tears, my love

And I shout your name
And I break your things
And I flood in the abuse
Because everything finished so suddenly

And I get angry with me
Because I hid well my pain
And I left you leave
My life so simply

In my hands I keep the cloud that stood
The cloud that became the tear of my soul
I remembered everything we lived, we hated or loved
And in my poor heart it started raining, once again

Τραγούδι ροκάδικο νούμερο 3: into my arms (στην αγκαλιά μου)

Ερμηνευτής: Nick Cave

πρωτότυπο

I don’t believe in an interventionist God
But I know, darling, that you do
But if I did I would kneel down and ask Him
Not to intervene when it came to you
Not to touch a hair on your head
To leave you as you are
And if He felt He had to direct you
Then direct you into my arms

Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms

And I don’t believe in the existence of angels
But looking at you I wonder if that’s true
But if I did I would summon them together
And ask them to watch over you
To each burn a candle for you
To make bright and clear your path
And to walk, like Christ, in grace and love
And guide you into my arms

Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms

And I believe in Love
And I know that you do too
And I believe in some kind of path
That we can walk down, me and you
So keep your candles burning
And make her journey bright and pure
That she will keep returning
Always and evermore

Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms, O Lord
Into my arms

μετάφραση

Δεν πιστεύω σε έναν Θεό μεσολαβητή
Αλλά ξέρω, αγάπη μου, πως εσύ πιστεύεις
Αλλά αν πίστευα θα γονάτιζα και θα του ζητούσα
Να μην παρέμβει καθόλου σ’ εσένα
Να μην αγγίξει ούτε μια τρίχα απ’ τα μαλλιά σου
Να σ’ αφήσει όπως είσαι
Και αν ένιωθε πως έπρεπε να σε καθοδηγήσει
Να σε οδηγούσε στην αγκαλιά μου

Στην αγκαλιά μου, Θεέ μου

Και δεν πιστεύω στην ύπαρξη αγγέλων
Μα όταν σε κοιτώ, αναρωτιέμαι αν αυτό είναι αλήθεια
Αλλά αν πίστευα θα τους μάζευα όλους μαζί
Και θα τους ζητούσα να σε προσέχουν
Να ανάψει ένα καντήλι ο καθένας από αυτούς για σένα
Να κάνουν φωτεινό και καθαρό το μονοπάτι σου
Και να περπατήσουν σαν τον Χριστό στο γρασίδι και στην αγάπη
Και να σε οδηγήσουν στην αγκαλιά μου

Αλλά πιστεύω στην αγάπη
Και ξέρω πως και συ πιστεύεις σε αυτήν
Και πιστεύω σε κάποιου είδους μονοπάτι
Που μπορούμε να βαδίσουμε μαζί εσύ και εγώ
Γι΄ αυτό κρατήστε αναμμένα τα καντήλια σας
Κάντε το ταξίδι της λαμπρό και αγνό
Γιατί θα επιστρέφει αιώνια και για πάντα

George Mazo: ροκάς

Τίμος Μπούτος: σκυλάς

Stam Gonee: ροκάς

Λεονάρντος Κοένης: σκυλάς

Anthony Rem: ροκάς

Νίκος Σπήλιος: σκυλάς

το πουκάμισο του Μάο και η οικονομία

Δεξιά ο κύριος με κλασσικό μαοϊκό πουκάμισο

Όλοι φαντάζομαι ξέρετε το κλασσικό κινέζικο πουκάμισο. Είναι αυτό που είναι πάντα σινιέ σιδερωμένο, έχει χρώμα ένα σχετικά απαλό γκρι και δεν έχει καθόλου γιακά. Δηλαδή δεν έχει γιακά τσακιστό όπως έχουν τα ευρωπαϊκού τύπου πουκάμισα. Το πουκάμισο λοιπόν αυτό κυκλοφόρησε στην Κίνα επί Μάο, με σκοπό να ντύσει το τεράστιο – της τάξης του ενός δισεκατομμυρίου – προλεταριάτο. Και το γεγονός ότι δεν έχει γιακά δεν είναι τυχαίο. Έχει γίνει για λόγους οικονομίας στο ύφασμα, αλλά και κατ’ επέκταση και για λόγους οικονομίας εργατοωρών. Με άλλα λόγια γλιτώνοντας το ύφασμα από κάθε γιακά του κάθε πουκαμίσου, μπορούσες να φτιάχνεις ένα ακόμη πουκάμισο ας πούμε στα 50. Αποτέλεσμα: στα 500 εκατομμύρια πουκάμισα, άλλα 10 εκατομμύρια δώρο. Πραγματικά ωραία σκέψη. Ούτως ή άλλως ο γιακάς δεν έχει καμία χρησιμότητα, παρά μόνο για διακόσμηση (βλέπε το ποστ για τον Άντολφ), δηλαδή να κρύβει το δέσιμο της γραβάτας που είναι παντελώς άχρηστο αξεσουάρ του καπιταλισμού, και η οποία στην καλύτερη των περιπτώσεων απλά δεν σε σφίγει. Άλλη μια χρήση του γιακά είναι να τον σηκώνεις όρθιο και να το παίζεις Ερίκ Καντονά, αλλά κι αυτό άχρηστο μου φαίνεται. Οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα πουκάμισα του Μάο εκτός του ότι ήταν απόλυτα και μόνο λειτουργικά, είχαν και οικονομικό νόημα. Τα πουκάμισα των Κινέζων ήταν όλα ίδια. Μου αρέσει αυτή η ομοιομορφία, κι ας μην πεταχτούν κάποιοι να πουν ότι είμαι φασίστας που γουστάρει τάξη, πλύσεις εγκεφάλων και κατευθυνόμενες μάζες. Δεν πιστεύω ότι κάποιος γίνεται κατευθυνόμενος ή αγνώμων από τα πράγματα που καταναλώνει ή χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά του. Τον ρόλο της κριτικής σκέψης και της αμφιβολίας για μένα πρέπει να τον αναλαμβάνει η σωστή εκπαίδευση. Η άποψή μου για την μοναδικότητα – ομοιότητα στα χρηστικά αγαθά έχει να κάνει με οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Μας προσφέρονται τα ίδια πράγματα κάτω από άλλα ονόματα και υπό διαφορετικό ντιζάιν, πράγμα το οποίο δεν εξυπηρετεί τίποτα παραπάνω από την αισθητική του καθενός (που και αυτή με την σειρά της αναπτύσσεται στον καθένα από την επαφή του με τα ΜΜΕ), και την κερδοσκοπία των διάφορων εταιρειών. Για σκεφτείτε λίγο. Ας πάρουμε ένα δυο παραδείγματα για να με κατανοήσετε καλύτερα. Ο ρουχισμός ας πούμε έχει ως αντικειμενικό στόχο την προστασία του ανθρώπου από το κρύο, από τον ήλιο, ή ακόμα και την διατήρηση της ιδιωτικότητας του κορμιού του. Παρ’ όλα αυτά στην αγορά διατείθενται άπειρες επιλογές ας πούμε για ένα παντελόνι, οδηγώντας μας σε υπερκατανάλωση, αλλά και σε πληρωμή αξίας πολύ μεγαλύτερης του προϊόντος. Ή τα αυτοκίνητα. Έχουν σκοπό την γρήγορη μεταφορά του ανθρώπου. Πόσες μάρκες γνωρίζετε? Τι κόστος δημιουργούν το διαφορετικό ντιζάιν, οι διαφορετικές παροχές από μοντέλο σε μοντέλο, και πόσο οικονομικότερο αλλά και ποιοτικότερο θα ήταν να έβγαινε ας πούμε ένας ή δύο τύποι αυτοκινήτων που θα απορροφούσαν όλη την τεχνογνωσία πάνω στο αντικείμενο? Η ομοιομορφία στα χρηστικά αντικείμενα δεν με κάνει να νιώθω πρόβατο. Ίσα ίσα με κάνει να νιώθω ότι αντιμετωπίζομαι ως ίσος με τους υπόλοιπους, αλλά και ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να ρουχιστούν και να αποκτήσουν και αυτοκίνητο ακόμα και άνθρωποι που τώρα δεν έχουν ούτε ένα ποτήρι νερό.

Εμπρός στον αγώνα της ομοιότητας των χρηστικών αντικειμένων.

ΥΓ. Πάντως ο αδηφάγος και πανέξυπνος καπιταλισμός ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά του, και αποκωδικοποιόντας την λογική των πουκαμίσων του Μάο την έφερε στα μέτρα του τουλάχιστον όσον αφορά τον τομέα της γυναικείας κιλότας. Η νέα ανακάλυψη στρινγκ ή τάγκα έφερε τα πάνω κάτω στην βιομηχανία εσωρούχων αυξάνοντας τα κέρδη τουλάχιστον στο τετραπλάσιο. Και να εξηγήσω: ένα τάγκα έχει το μισό για να μην πω και λιγότερο ύφασμα από μια κανονική κιλότα – σωβρακοφανέλα. Από την άλλη λόγω της διαφήμισης και της νέας αισθητικής που έχει δημιουργηθεί, το τάγκα πουλιέται τουλάχιστον σε διπλάσια τιμή από το κλασικό σώβρακο – κιλότα. Να λοιπόν πως τετραπλασιάσαμε το κέρδος.

Κανονική κιλότα που η κατασκευή της απαιτεί τόσο ύφασμα όσο κι ο κώλος της κυρίας που θα την φορέσει (τιμή: 10 €)

Τάγκα που η κατασκευή του απαιτεί μια κλωστή και ύφασμα 10 τετραγωνικά εκατοστά (τιμή: 40 €)

Α ρε πούστη καπιταλισμέ, πουλιά στον αέρα πιάνεις.