φεμινίστρια ταλιμπάν: πως να τα βγάλετε πέρα

θα μιλήσω παρακάτω για τις φεμινίστριες ταλιμπάν, επειδή τυγχάνει να έχω μια παραπάνω γνώση επί του θέματος μια και πολλές από τις φίλες μου ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. παρακάτω θα αναλύσω αυτή την πτυχή της προσωπικότητάς τους. πρώτα από όλα όμως θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι καθόλου σεξιστής στη συμπεριφορά μου, δεν αναγνωρίζω οποιαδήποτε αλλαγή συμπεριφοράς οποιουδήποτε μεταξύ γυναίκας και άντρα, αν και πολλές φορές αποκτώ έναν σεξισμό στον λόγο μου, μόνο όμως εάν μιλάω με γνωστές μου. η όλη αυτή συμπεριφορά μου γίνεται σε επίπεδο πλάκας.

χαρακτηριστικά φεμινίστριας ταλιμπάν

1. βρίσκεται μονίμως σε μια εγρήγορση, και παντού βρίσκει μια άδικη και σεξιστική συμπεριφορά απέναντι στο φύλο της. για παράδειγμα, εάν πεις μπροστά της “τι γκομενάρα είναι αυτή η μόνικα μπελούτσι”, θα αρχίσει το κύρηγμα. Θα σου επισημάνει ότι έπρεπε να πεις “η μόνικα μπελούτσι είναι πολύ ωραία γυναίκα”, για να μη μιλήσω για το τι θα σου κάνει αν πεις τις λέξεις μουνάρα, γκαύλα και τα λοιπά.

2. θεωρεί ότι ακόμα και σήμερα η γυναίκα συναντά δυσκολίες λόγω του φύλου της σε όλα τα επίπεδα. εγώ όμως ξέρω τρία πράγματα: δεν πάνε στρατό, στα πανεπιστήμια είναι περισσότερες από τους άντρες, και αν πάρεις αγγελιοφόρο το 90% των αγγελιών αναφέρονται μόνο σε γυναίκες.

3. της λείπουν βασικές γνώσεις γλωσσολογίας και κοινωνιολογίας. δεν αντιλαμβάνονται ότι κάποιοι αρσενικοί είναι τόσο εμποτισμένοι σε όλη τη ζωή τους με έναν σεξισμό τουλάχιστον όσον αφορά το λόγο. επίσης δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο επιθετικός προσδιορισμός μουνάρα πλέον αναφέρεται απλά στην εξωτερική εμφάνιση και δεν υπονοοεί κάποια χυδαιότητα όσον αφορά την προσωπικότητα της γυναίκας για την οποία αναφέρεται. δεν λέω πως το πρώτο σκέλος δεν πρέπει να αλλάξει, αλλά αυτό πρέπει να γίνει σιγά σιγά με τον καιρό μέσω της συζήτησης και της συνολικότερης παιδείας τουλάχιστον των νέων γενεών.

4. η συμπεριφορά τους είναι σκληρή και επικριτική σε επίπεδο παρεξηγήσεως. σχεδόν ποτέ δεν συζητάν μαζί σου λογικά – ιδίως αν είσαι φίλος τους – αλλά σου επιτίθονται με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. με αυτόν όμως τον τρόπο χάνουν το δίκιο τους.

5. ενδυματολογικά ποικίλουν απίστευτα. μπορεί να είναι από τρέντι και βαμμένες (καμουφλάζ), μέχρι χίπισσες με καρό υφασμάτινο παντελόνι και κανά 2 τζίβες.

ο μόνος τρόπος να τις αντιμετωπίσετε είναι να πάτε διαρκώς με τα νερά τους και να μην ξεστομίζετε ποτέ ατάκες που θα τις ενοχλήσουν αφάνταστα. είναι ικανές να σας χαλάσουν μια ολόκληρη έξοδο το βράδυ με τη μίρλα τους και το κύρηγμα. η συμπεριφορά τους με κάνει να πιστεύω πως δεν διεκδικούν απόλυτη ισότητα, αλλά πως είναι και αυτές σεξίστριες από την ανάποδη μεριά. καμιά φορά νομίζω πως όνειρό τους είναι να μαζεύονται κατά αγέλες τη νύχτα, να στήνουν καραούλι σε κάποιο σκοτεινό στενό, και τον πρώτο άντρα που θα περάσει μοναχός του να τον κάνουν αγνώριστο στο ξύλο.

μια χαρακτηριστική κουβέντα της οποίας ήμουν μάρτυρας παραθέτω παρακάτω:

(άντρας) - πόπο μ’ αρέσει πολύ η τάδε, θέλω να την ξεσκίσω. (έκφραση που εμπεριέχει όντως σεξισμό, αλλά στην προκειμένη ειπώθηκε για να υποδηλώσει το απύθμενο πάθος του ερωτύλου, και με καμιά διάθεση επιβολής εξουσίας πάνω στο γυναικείοπ φύλο. επίσης ειπώθηκε χαλαρά σε ταβερνείο.

(φεμινίστρια ταλιμπάν) – πως μιλάς έτσι ρε μαλάκα?

(άντρας) – εντάξει μωρέ, κατάλαβες τι θέλω να πω.

(φεμινίστρια ταλιμπάν) - τη μανούλα σου την ξεσκίζουνε, τη γαμάνε?

μετά από αυτό υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. οι πιο ψύχραιμοι είτε θα αδιαφορήσουν, είτε θα κάνουν μια ήσυχη κουβέντα με πολύ γκρίνια από τις ταλιμπάν. οι υπόλοιποι είτε θα φύγουν γαμοσταυρίζοντας τις ταλιμπάν με λόγια απείρου κάλους, είτε θα φύγουν αφού πρώτα τις έχουν κεράσει ένα περιποιημένο κροσέ. κι αυτό γιατί όπως όλοι ξέρουμε γυναίκα σαν την μάνα μας δεν υπάρχει στον κόσμο. πάντως η πιο αποστομοτική απάντηση είναι: “ναι ρε, την ξεσκίζουν όλη μέρα”, αλλά με νηφάλιο τρόπο. αυτό φέρνει την φεμινίστρια στα όριά της, γιατί νομίζει πως ο σεξισμός σου έχει περάσει ακόμα και στα επίπεδα της σχέσης σου με τη μητέρα σου, πράγμα που τις κάνει τούρμπο.

εν κατακλείδι, η τελευταία κυνική μέθοδος είναι μάλλον η πιο ενδεδειγμένη, γιατί και τη μίρλα αποφεύγεις, και δεν γίνεσαι βίαιος (είτε λεκτικά είτε σωματικά, είναι απόλυτα κατακριτέο), και υπάρχει περίπτωση να φύγουν αυτές αντί για σένα γαμωσταυρίζοντα, και έτσι να περάσεις ένα υπέροχο βράδυ.

καμιά φορά σκέφτομαι πως το πάνε τόσο μακριά, λες και ο στόχος τους είναι να βγάλουν μουστάκια και αρχίδια. (“είχε τα αρχίδια” – “παλιοσεξιστή, μαλάκα που λες και πως είχε τα αρχίδια” – “και τι να πω?” – “πως είχε το θάρρος ρε καραγκιόζη”)

παρ’ όλα τα παραπάνω εγώ τις αγαπάω, και είμαι μαζί τους στον αγώνα τους, αρκεί να παλεύουν με λογικά και μη προσβλητικά επιχειρήματα και δράσεις, και πάνω από όλα χωρίς φονταμενταλισμό.